Skip to content

IEM - Instituto de Estudos Miñoranos

Increase font size Decrease font size Default font size

Destacados

Homenaxe a Antonio Fraguas Fraguas. Xoves 23 de maio ás 20:30H

O vindeiro xoves 23 de maio o Instituto de Estudos Miñoráns, IEM, en colaboración co concello de Gondomar, celebrará unha homenaxe a Antonio Fraguas Fraguas, a quen se lle dedica a data das Letras Galegas este ano.

Camiño Noia Campos, catedrática emérita de Filoloxía Galega na Universidade de Vigo, ofrecerá unha charla sobre este narrador oral excepcional e intelectual con unha popularidade moi pouco común, que contribuíu ademais a defender o galego como lingua de expresión válida para calquera coñecemento.

O grupo Teatro do Ar, representará a obra Distintas compañías inspirada en contos e lendas recollidas por Antonio Fraguas.

Acompañando á palabra e a escena, estará a actuación de Urbano Cabrera, cantautor galego de ampla traxectoria no mundo da música, comprometido coa potenciación do idioma galego, en toda clase de estilos, dende o folkata o blue.

O primeiro disco de Urbano Cabrera, Tarantela, saíu á luz en 1996, ó que seguirán Segundo Andar no 2000 e Penalba en 2004. En 2018 edita o recopilatorio Selección, tanto en formato físico coma en streaming. En maio de 2019 sairá́ publicado o seu derradeiro traballo Soñarás en maio coas chuvias de abril.

O acto terá lugar na Aula de Cultura Ponte de Rosas, Avda. da Feira 10 Baixo, ás 20:30H

Está en:  Inicio
Skip to content
O Cruceiro de San Campio quedou orfo PDF Imprimir Correo-e

O IEM - Novas
Escrito por IEM -Sec   
Domingo, 31 Xaneiro 2016 16:51

Juan Valverde

In memoriam

Antonio nas escrituras, Juan para a familia, para os amigos. Tiven a sorte de coñecelo hai oito ou nove anos, mágoa que non fose moito antes, co gallo da homenaxe que lle rendemos a Victoriano Taibo en Morgadáns. Andaba eu á procura de persoas que puidesen dar algunha información sobre o persoeiro e apareceu el que, nunha das súas múltiples facetas, fora nos anos mozos participante activo no faladoiro que o daquela ancián mestre mantiña no obradoiro de Mareque; dende entón coincidimos continuamente en moreas de actividades e foi sempre en aumento a miña admiración polo seu talante sempre alegre, sempre activo, sempre brandindo unha ilusión. A súa fabulosa memoria fixo posible que recuperase unha morea de historias de xentes do Val condenadas a habitaren no esquecemento, rescatando así dese negro destino anécdotas de persoas sinxelas con algunha peculiaridade que as fixeran populares, nómina abundante de xente curiosa cuxa razón de ser escribiu Juan hai só uns días no blog que mantén o común amigo Carlos Méixome:

- Por "mor das nubes rastreiras", dicía meu tío Severino.

 


Pero tamén de individuos que destacaron nos negocios, na música, na escrita, na relixión... A xubilación tróuxoo de volta as estas terras que nunca abandonara, que levaba no corazón e que recoñecía todos os anos sempre que as súas ocupacións profesionais e familiares llo permitían. E tróuxoo tamén á patria das letras galegas, que alimentou cos rescates de personaxes, como queda dito, primeiro no seu blog, que titulou O Cruceiro de San Campio, e logo nun libro do mesmo título editado polo Instituto de Estudos Miñoráns co gallo de concederlle o premio Nano Cambeiro. Quedan aínda sen publicar bastantes "contos", como el adoitaba chamarlles a estes breves relatos nos que recollía algunhas das teimas dos seus protagonistas, que alguén, un día, debería reunir cos anteriores para que a súa memoria prevaleza, como era o desexo de Juan.
Dentro da súa contribución ás nosas letras debe mencionarse un libriño pequeno pero entrañable, que, coa inestimable colaboración de Fino Lorenzo, editou como libro de autor para regalarlle ao seu fillo en cumprimento dunha promesa que, medio en broma, medio en serio, lle fixera. Titúlase Para Xoán.
Sexa tamén para Juan este recordo que xa é nostalxia por quen soubo facer mellores as vidas dos que o coñecemos e desfrutamos.

 


Miguel Anxo Mouriño