Skip to content

IEM - Instituto de Estudos Miñoranos

Increase font size Decrease font size Default font size

Destacados

PRESENTACIÓN EN PONTEVEDRA D’A RELIXIÓN DO MAR o venres día 26 ás 20:00 horas.

PRESENTACIÓN EN PONTEVEDRA D'A RELIXIÓN DO MAR

O Ateneo de Pontevedra organiza a presentación, na libraría Paz desta cidade, do poemario A relixión do mar, de Xosé Iglesias Lamela, que obtivo en 2016 o IX Premio de Poesía Victoriano Taibo convocado polo concello de Gondomar e xestionado polo Instituto de Estudos Miñoráns.

O autor, mariñeiro en activo, rende neste libro unha homenaxe ao mar en todas as facetas con el relacionadas e faino coa forza, a autenticidade e a creatividade de quen ama profundamente o que fai e o que di; talvez por iso o poemario tivo unha traxectoria tan afortunada con abundancia de críticas favorables e presentacións en moitos lugares de Galicia. Agora tócalle recibilo a Pontevedra da man do tamén poeta (e máis cousas: profesor, etnógrafo, activista cultural) Calros Solla, gañador en 2011 do IV Premio de Poesía Victoriano Taibo coa obra Holocausto zacoe, que compite con esta en forza, creatividade e orixinalidade, aínda que nun rexistro totalmente distinto.

O acto terá lugar o venres día 26 ás 20:00 horas na Libraría Paz, situada en rúa Peregrina nº 29 de Pontevedra.

Está en:  Inicio
Skip to content
Homenaxe a Fernando Pérez- Barreiro Nolla. PDF Imprimir Correo-e

O IEM - Novas
Martes, 04 Xaneiro 2011 22:37
fernando

Desde o Instituto de Estudos Miñoranos queremos participar na homenaxe que o Instituto Galego de Análise e Documentación Internacional tributa a Fernando Pérez-Barreiro Nolla no cabodano do seu inesperado pasamento.
Na "Aula de Cultura Ponte de Rosas", que xestiona o IEM no concello de Gondomar, hai algo máis dun ano que Fernando participou nunha mesa redonda con Xosé Luis Méndez Ferrín e Miguel Barros sobre a figura de Ramón Piñeiro, titular do "Día das Letras Galegas nese ano de 2009.
A súa intervención foi para todos os oíntes unha dose de aire novo, fronte a unha atmosfera encalmada nos últimos lustros de discursos repetidos sobre unha Galicia que non dá collido o paso propio para manterse no seu sitio e non recuar.
Este fillo de Galicia, galego universal, herdou o talante dun Sarmiento ou dun Luis Seoane, que desde fóra miraban pola súa terra e cada un cos seus medios espertaban o afecto e autoestima de todos nós.
Desde o IEM, dedicado a revalorización do local, do próximo e singular da nosa vida colectiva de galegos miñoranos, valoramos en Fernando esa visión que compartimos dunha Galicia máis alá das catro provincias. Nós e a nosa diáspora somos máis nós para encarar un futuro no que non se perdan os valores desta terra de xente acolledora, laboriosa, universal e festeira. Valores que Fernando e a súa dona Teresa Barro levaron con eles e cultivaron na súa diáspora londiniense.
Polo seu fogar acolledor pasaron unha serie de amigos galegos que compartían con eles o entusiasmo de ir facendo Galicia. A laboriosidade de Fernando e Teresa queda consagrada nas obras que nos deixaron, tanto de traducións como de obra propia, e na súa constante disposición a colaborar sempre. Desde antes do Premio Nacional de Tradución que recibiron en 1985 por Alicia no País das Maravillas, en lingua galega, ata a Medalla Castelao en 2009, pasaron décadas de traballo arreo con Galicia como centro de reflexión. A universalidade era a súa postura máis frecuente para estudar calquera problema de proxección galega. As traducións, os artigos, as entrevistas na prensa ou radiofónicas, moitas en colaboración con Xulio Ríos no IGADI, son mostras dos mellores froitos de universalidade en lingua galega. A festa de Fernando era a palabra. Estar cos amigos e falar. Era pouco amigo dos transportes, pero moi amigo de chegar, de estar en calquera cafetería de Baiona, de pasear por Compostela ou por Allariz, de volver ó Ferrol ou á Coruña dos primeiros anos na compaña de Teresa. Todo era festa se estaba presidido por unha conversa amical.
Ademais, como síntese dos valores da xente acolledora, laboriosa, universal e festeira que se perpetúan en Galicia e na súa diáspora, Teresa e Fernando crearon e participaron no "Grupo de Traballo Galego en Londres" durante os últimos corenta anos, facendo estudos e emitindo informes desde a capital inglesa, que foron chegando, primeiro en papel e máis tarde na rede, a amigos e interesados polo presente de Galicia.
Hai un ano que perdemos este amigo, modelo da unión entre o local e o universal. Quédannos os lazos de afecto que foi tecendo entre os amigos e quedan vivas as súas palabras. Hoxe o Instituto de Estudos Miñoranos trae a esta homenaxe unhas palabras de Fernando que queremos compartir cos seus amigos aquí presentes:
Para quen crea no valor da diversidade e na importancia da creación cultural descentralizada, de que a persoa teña un fogar cultural máis íntimo do que o mundo, pero poida apreciar e valerse das creación e valores doutras culturas, a realidade das diásporas pode ser moi esperanzadora.

 

Instituto de Estudos Miñoranos
Baiona, 7 xaneiro 2011