Skip to content

IEM - Instituto de Estudos Miñoranos

Increase font size Decrease font size Default font size

Destacados

O IEM e o Concello de Gondomar homenaxean a María Victoria Moreno.

O acto terá lugar na Paradela, na praza Latino Salgueiro de Gondomar, e comezará ás 19:30 horas

Este 17 de maio, Día das Letras Galegas, o Instituto de Estudos Miñoráns, IEM, e o concello de Gondomar, a través da concellaría de Cultura, celebrarán as Letras galegas cunha homenaxe á escritora María Victoria Moreno, a quen se lle dedica a data este ano.

Os escritores Iria Misa e Miguel Anxo Mouriño lerán fragmentos da obra desta profesora estremeña que namorou da lingua galega e dedicou a súa vida a escribir en galego, especialmente para os máis novos e novas. Ese lectorado tan presente para María Victoria Moreno estará representado neste acto por alumnado do CEIP Neira Vilas e IES plurilingüe Terra de Turonio, que lerán fragmentos de Eu conto, ti cantas.

Acompañando á palabra recitada estará o grupo musical Xardín desordenado que interpretará pezas do seu último traballo, "A vitoria da luz", baseado en textos de María Victoria Moreno e pechará o acto. Tamén, durante todo o acto a pintora Irene Silva realizará un mural en directo.

Palabra, música, pintura únense así para festexar a nosa lingua, esta que tanto amou María Victoria Moreno, quen non dubidou en utilizala no ensino ou en dar aulas de lingua alí onde for requirida en tempos da ditadura franquista. Os seus versos, os seus relatos en que os animais teñen un papel principal, o seu amor pola lingua son o legado que nos deixa unha estremeña que un día namorou deste noso país.

Está en:  Inicio
Skip to content
IEM - Instituto de Estudos Miñoranos
A “Ora Marítima” de Rufio Festo Avenio analizada polo historiador Xoán Bernárdez Vilar. PDF Imprimir Correo-e
Xeografía e Historia - Novas
Escrito por IEM   
Xoves, 05 Decembro 2013 23:45

bernardez-noia

Unha extraordinaria viaxe polo mundo da Ora Marítima, con parada no Val Miñor tivo lugar na Aula de Cultura Ponte de Rosas, da man do historiador Xoán Bernárdez Vilar. Co seu novo libro como “nave” (O extraordinario mundo da Ora Marítima) percorremos o poema de Rufio Festo Avenio desbotando as teorías tradicionais que situaban o comezo da Ora Marítima na zona comprendida entre a Bretaña, o Reino Unido e Irlanda, e localizándoa na costa atlántica de Galicia.

Ler máis...
 
Miñor dos Sobranceiros PDF Imprimir Correo-e
Filoloxía e literatura - Miñor dos Sobranceiros
Escrito por IEM   
Luns, 16 Xuño 2014 22:24

pego-negro

Miñor dos Sobranceiros é unha nova sección da Sección de Filoloxía e Literatura do IEM na que en diversas achegas afondarase na vida e obra de diversos persoeiros que deixaron a súa pegada no Val Miñor. Serán publicadas nesta web e poderán consultarse nesta páxina de presentación na que imos colocar cada traballo en orde alfabética co obxectivo de facilitar as consultas.

Ler máis...
 
A creba dos Álvarez* PDF Imprimir Correo-e
Memoria histórica - Artigos
Luns, 23 Marzo 2015 21:02

 

pepe-caccamo-carlos-meixome

"A violencia fascista levou á morte por fusilamento ao meu avó Dario Álvarez Limeses e ao seu sobriño Alexandre Bóveda, ao exilio ao curmán de meu pai Xerardo Álvarez Gallego, ao desterro ao meu pai e a outro curmán seu, Emilio Álvarez Gallego, á cadea ao meu tío Darío Álvarez Blázquez no 47".

Con este tráxico reconto familiar, tirado da súa Memoria de poeta (2006), enceta Xosé María Álvarez Cáccamo o seu libro A Voz quebrada. Da memoria histórica e o terror fascista (2014). Catorce textos, breves na súa maioría, escritos, ou ditos, entre 2003 e 2014, pero publicados sen orde temporal, que nos falan da “verdade na conciencia que ás veces confundo a miña memoria coa dos meus maiores”. Preguntábase Benjamin, nunha das súas teses sobre a historia: “Acaso nas voces ás que lle prestamos ouvido non resoa o eco doutras voces que deixaron de soar”. Velaí o carácter matricial da memoria que fica ancorada nos feitos singulares sempre en transformación, aberta, que nunca remata por fixarse, sempre influída por acontecementos posteriores, por experiencias que se superpoñen e van modificando o recordo ata que: “Creo que eu estaba alí, en Tui, o dia 30 de outubro de 1936, ás seis horas e corenta e cinco minutos da mañá, e que puiden escoitar os tiros que lle arrincaron a vida” (refírese ao seu avó Darío Álvarez Limeses). A memoria e a historia teñen unha mesma preocupación: o pasado; pero entre ambas existe unha xerarquía. A memoria é fonte, a historia relato. A historia nace da memoria e despois ten que se liberar dela. O que nos ofrece Pepe Cáccamo é memoria “fondeada en sombra fría de dor” que nos acompaña na “alba insomne” e se revolve contra o “negacionismo erixido polos responsables do xenocidio e da ditadura” para lembrarnos “aquel programa de exterminio exhaustivo” que se impuxo en 1936 “por maioría absoluta de terror” e soñar coa vinganza, coa lexítima vinganza que non pode ser realidade.

Ler máis...
 
Fondo Documental Victoriano Taibo García PDF Imprimir Correo-e
Filoloxía e literatura - Victoriano Taibo
Escrito por IEM   
Martes, 02 Decembro 2014 19:41

01-sinatura-convenio

O Instituto de Estudos Miñoranos vén traballando dende hai moitos anos na recuperación da figura e traxectoria do mestre e literato Victoriano Taibo García (Santiago 22/4/1885 – Vigo 13/3/1990). Mestre de Morgadáns entre 1930 e 1950 cun intervalo de catro anos nos que estivo desterrado en Villadar de los Comuneros  (Valladolid - 1938). Membro da RAG e do Instituto de Estudos Miñotos, é autor dos poemarios Abrente, Da vella roseira, Abicedo e Cabrinfollas e moitos poemas soltos entre os que destaca Lembranza da tecedeira editada en versión facsimilar polo Instituto de Estudos Miñoranos. En prosa publicou Da agra aberta: contos e lendas así como unha multitude de colaboracións en revistas galegas e americanas.

Ler máis...
 
Caderno de Campo. Toponimia de Panxón (Nigrán), Nº9 PDF Imprimir Correo-e
Toponimia - Caderno de Campo
Escrito por Beatriz Pérez González   
Xoves, 21 Maio 2015 21:33

panxon-antigo2

Hoxe é un día especialmente chuvioso, non apetece saír da casa, pero non queda outro remedio que pórse en marcha, vou ir xunto Zoila, alí polo menos non estarei á chuvia e sempre vén ben un deses contos que ela sabe relatar ás mil marabillas, que emoción é capaz de transmitir coa palabra!. Ademais ela tamén gaña coa visita, xa que a maior parte do día está soíña.

Zoila ten 80 anos, pero realmente non os aparenta, viviu desde sempre en Panxón, primeiro na casa paterna, no Cascón, e agora no Tombo do Reiro. Por debaixo deste lugar sitúase A Rega do Reiro,  ate A Cansadoura. Para a outra man da estrada está O Reiro, e cara arriba As Cardosas, Os Merousos e A Xermaña.

Ler máis...
 
<< Inicio < Anterior 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Seguinte > Final >>

Páxina 3 de 253