Skip to content

IEM - Instituto de Estudos Miñoranos

Increase font size Decrease font size Default font size

Destacados

XEIRAS IEM 2018- NIGRÁN- Ao son das campás de Parada. II Certame de Campás e Campaneiros. Martes 17 de xullo ás 18:30h.

O vindeiro martes 17 de xullo ás 18:30h terá lugar a cuarta xeira de verán polo concello de Nigrán (Parada) Ao son das campás de Parada. II Certame de Campás e Campaneiros, dentro do programa das xeiras de verán 2018 do IEM, e coa colaboración deste concello, que será guiada por Anxo Rodríguez Lemos.

O punto de encontro será na Igrexa de Santiago de Parada de Miñor:

HABERÁ DOUS INTÉRPRETES EN LINGUA DE SIGNOS PARA XORDOS.

Rosalía de Castro choraba co seu maxín, plasmado na súa obra Cantares Gallegos, as nostálxicas campás de Bastavales que atronaban co seu tocar o ceo do Val da Maía. Eran as campás un dos elementos sonoros que cada un levaba consigo no seu pensar xunto ás cantigas e pezas musicais aprendidas dende a nenez, rexedoras dun mundo daquela sen a sofisticada tecnoloxía actual pero ben regulado por un tocar encargado de marcar as horas de traballo, anunciar nacementos, casamentos, mortes, festas ou quizáis afastar as temerosas treboadas da comunidade. Modernas maquinarias a base de mazos electrónicos substitúen, aos poucos nas nosas parroquiais, ás mans daquelas persoas encargadas de facer falar as campás. Seguindo ás xornadas iniciadas no ano 2007 pola Asociación Cultural Os Chichisos de Pontevedra, o Instituto de Estudos Miñoráns iniciou en 2015 un certame na vila de Baiona chamado a continuar polas igrexas do Val de Miñor co fin de recoller, da man dos seus campaneiros, aqueles toques antigos en vías de desaparecer para sempre. Este ano serán dúas as campás, do século XIX e XX, as que, dende a igrexa parroquial de Santiago de Parada de Miñor, serán tocadas por Esther Nande Figueroa, sancristana e campaneira do lugar do Sobreiro, a partir das 18:30 na cuarta xeira do IEM.

Está en:  Inicio Filoloxía e literatura Artigos Obsequio de Nadal para os amigos e amigas do IEM.
Skip to content
Obsequio de Nadal para os amigos e amigas do IEM. PDF Imprimir Correo-e

Filoloxía e literatura - Artigos
Escrito por IEM   
Sábado, 24 Decembro 2011 02:04
17-Nadal-Taibo-1

Con motivo destas datas de Nadal compartimos cos todos os amigos do IEM esta Armonía do Nadal composta polo mestre de Morgadáns Victoriano Taibo no ano 1955. Conta o noso compañeiro Miguel Anxo Mouriño que Taibo participou no costume de enviar felicitacións de Nadal con tarxetas, dípticos ou opúsculos de autoría propia, co apoio doutros artistas amigos. Estas felicitacións chamáronse xenericamente nadais.

Rescatada e transcrita por Mouriño, a reproducimos parcialmente e achegamos unha copia do orixinal. Armonías do Nadal, así coa grafía en castelá, foi publicada un ano despois pola revista Vida Gallega. O debuxo é do tamén pintor e ilustrador Xohán Ledo, pseudónimo de Ricardo García Suárez, médico de profesión.

Prema aquí para descargar unha copia da edición orixinal 

Armonías do Nadal (Victoriano Taibo, 1955) - Transcrición de Miguel Anxo Mouriño (IEM)

Alédate, alma, pois inda que hai neve

falto de lus, sorriso é o camiño;

e se o malvís non canta, a ponla espida

gard’ô trino que foi nas xemas novas.

Das olladas da lúa desprendéronse,

nun roxire de amor tremelocente,

as ferreñas que fremen pol-a altura

pestanexando ledas, porque os mozos

dinnos a panxoliña, e o corazón,

balando lenemente, é como un año

no còlo d’un pastor, en dòce oferta.

Non olles cara ô chan i o souto núo,

onde a neve se enlorda c’a enxurrada

No boscaxe do ceo, suidade e estrelas,

nun revoo de groria, hai niños de anxos

sempre a lembrarnos -¡leda primaveira!-

a cantiga de paz p’ra andar estradas.

Axiña chegaremos -¡alma, alédate!-

trasvirados de lus e de armonía,

â terra de David c’a enxebre oferta,

neste aceno eternal que por nòs chama

i este balbor de gaitas e de anxos,

regueiro manseliño.

Imonos, alma, e caian os meus ollos,

como chovisca de suidades ledas,

no bèrce humilde de Xesús Meniño

 

1.955V.Taibo