Skip to content

IEM - Instituto de Estudos Miñoranos

Increase font size Decrease font size Default font size

Destacados

De A a X. Unha historia de amor e resistencia. Venres 24 de novembro ás 20:30h.

O vindeiro venres 24 de novembro ás 20:30 , o IEM acollerá a obra De A a X. Unha peza de teatro contada en cartas de John Berger. Unha historia de amor e resistencia.
O acto terá lugar na sede do IEM, na Aula de Cultura Ponte de Rosas, Avda da Feira 10 baixo, Gondomar.

Xela Marx e Fiona Battersby convidan a compartir a escritura deste poeta, humanista, activista que deixou este mundo no comezo do ano.

Nas súas palabras:

"Cada ser é de máis breve de todas as cousas. Todo o mundo é todo o mundo; e a única cousa que nos frea nese coñecemento, é este ego que é mortal "

De A para X é uma história escrita em forma de cartas. John Berger a escreveu depois de escutar hora tras hora histórias das pessoas na Palestina. A história, porém, poderia acontecer em qualquer lugar.
Aida escreve ao seu amado Xavier que está na prisão. É uma ode ao amor tanto quanto um grito contra a injustiça no mundo.
As palavras que foram infundidas com ternura e uma profunda consciência do estado humano, são chamadas a serem encarnadas.
John Berger escreve: " Uma história escrita é como uma linha reta, um caminho que vai em direção ao horizonte.
Quando as palavras entram no teatro, porém, se convertem em parte de um círculo. "

Está en:  Inicio O IEM Presentamos alegacións ao proxecto de investigación do potencial mineiro en terras raras na Serra do Galiñeiro
Skip to content
Presentamos alegacións ao proxecto de investigación do potencial mineiro en terras raras na Serra do Galiñeiro PDF Imprimir Correo-e

O IEM - Novas
Escrito por IEM   
Venres, 19 Outubro 2012 23:12
terras_raras_canteira

O proxecto de investigación ten por obxecto unha das actividades mineiras con máis grave impacto ambiental e social por destrución do territorio e contaminación, efectos que son inasumibles, especialmente nun espazo rural e natural valioso.
A minería de terras raras constitúe unha das actividades mineiras más agresivas ambiental e socialmente, e ten un efecto devastador sobre o territorio.
En primeiro lugar, os óxidos das terras raras están presentes nunhas concentracións moi baixas no mineral que os contén, e ademais non poden extraerse na súa totalidade. Só unha parte do mineral presente (entre o 25%e o 75%) pode ser utilizado; o mineral utilizable só contén unha pequena parte (entre un 0,10% e un 0,60%) de óxidos extraíbles, e na extracción só pode aproveitarse unha parte (entre un 60% e un 80%) dos óxidos presentes. Isto supón que por cada tonelada de mineral extraído e tratado obtéñense entre 50 g e 500 g de óxidos de terras raras.
Polo tanto, unha explotación economicamente rendible ten que procesar anualmente inxentes cantidades de rocha, e ten que poder facelo ao longo de varios anos. Isto implica que a mina ten que abranguer e destruír unha grande extensión de territorio. Pero ademais xera unha enorme cantidade de residuos de mineral, que teñen que ser retirados da zona activa da mina e depositados noutro lugar, chegando a duplicar a extensión de territorio directamente afectada.
En segundo lugar, o proceso de extracción dos óxidos de terras raras comporta tres operacións: a trituración-moenda do mineral, a obtención dunha solución concentrada mediante o lixiviado do mineral disgregado, e a extracción e separado final dos diferentes óxidos mediante o tratamento da solución concentrada con ácidos e disolventes orgánicos. Isto implica o emprego de enormes cantidades de produtos tóxicos e perigosos, cuxo destino final é unha balsa que se vai transformando nunha lagoa de grandes dimensións situada na propia mina, cuxo contido vaise filtrando, inevitablemente, ao subsolo.
En terceiro lugar, os minerais que conteñen os óxidos das terras raras soen conter tamén elementos radioactivos, como torio 232, radio 226 e potasio 40. Estes elementos están presentes no pó que se desprende da trituración e a moenda do mineral, na solución enriquecida obtida mediante lixiviado, no proceso de extracción final e separación dos óxidos, na solución residual do proceso, e no mineral residual non utilizado.
Unha mina de terras raras provoca a destrución, por simple e brutal desaparición física, dunha grande extensión de territorio; a degradación irreversible dunha extensión similar ocupada cos residuos sólidos da mina; a contaminación do aire, do solo, e das augas da contorna polas substancias radioactivas presentes; a contaminación do solo e das augas polo lixiviado da balsa da solución residual, e a degradación irreversible dunha extensa zona no contorno da mina nos aspectos ambiental, social, económico e cultural. E non existe medida correctora ningunha que poida evitar nin paliar eses efectos.
Efectos que son sempre inasumibles, pero especialmente nun espazo como a Serra do Galiñeiro, cuxos valores biolóxicos, xeolóxicos, paisaxísticos, sociais, socioeconómicos, etnográficos e arqueolóxicos fan que estea proxectada a súa declaración como Parque Natural por ampliación do Parque Natural do Monte Aloia.
Por todo isto, a Plataforma pola Defensa da Serra do Galiñeiro, ven de presentar alegación ao proxecto.
Dim lights Embed Embed this video on your site