Skip to content

IEM - Instituto de Estudos Miñoranos

Increase font size Decrease font size Default font size

Destacados

Volta dos Nove. Sábado 13 de outubro

Volta dos Nove

O Instituto de Estudos Miñoráns (IEM) e a Comisión da Volta dos Nove convídavos ós actos de lembranza do asasinato dos Ineses, a señora Dolores Samuelle e Os Nove de Baiona e Panxón o vindeiro sábado 13 de outubro.Hai xa 82 anos.

Ás 11h30'-no cemiterio civil de Sabarís unha lembranza oral e floral para Xosé e Luís López Luís e Dolores Samuellle, tamén coa compaña musical dos da Foz.

Ás 11h45'-na Volta dos Nove palabras, música e flores para os nove homes asasinados a noite do 15 para o 16 de outubro de 1936.

 

Foi no 24 de xullo, a media mañá, festas en Santa Cristina.

Entraron as tropas que viñan de acalmar Vigo.

O comandante militar de Baiona: Ramón Blanco Linares. Requisa na sociedade obreira de Sabarís, na Porta do Sol, socialista e anarquista. Fichas de afiliación, revistas pornográficas, correspondencia, ...

Ducias de homes fuxidos. Foron aparecendo todos, pero entre outros, faltaban Pepe e Luís, Os Ineses. Descubertos o 13 de outubro de 1936 agochados na casa de Ventura Pérez, cego, axudado por Dolores Samuellle que compraba moitos víveres para o vello, ou o xornal. Delación e entrada de falanxistas, e garda civil a mañá do 13. Defensa propia e ferido (Luís Refojo Mariño, camisa nova). Luís morto a tiros nunha viña camiño da Ladeira, Pepe no muro do cemiterio. Exposición pública e asasinato de Dolores Samuellle, por encubridora.

En Vigo o 15 morre o ferido e esa noite van buscar veciños do Val de Miñor os cárceres de Vigo, traen nove que matan antes da amañecida e á tarde enterran o camarada caído.

Herminio Ramos lembrounos:

1936 Octubre 16. En el día de hoy aparecen muertos a la orilla de la carretera más allá de la fuente de San Roque nueve hombres que resultaron ser vecinos desta villa, calificados de rojos presos en Vigo.

Está en:  Inicio Premio Nano Cambeiro
Skip to content
Presentamos alegacións ao proxecto de investigación do potencial mineiro en terras raras na Serra do Galiñeiro PDF Imprimir Correo-e

O IEM - Novas
Escrito por IEM   
Venres, 19 Outubro 2012 23:12
terras_raras_canteira

O proxecto de investigación ten por obxecto unha das actividades mineiras con máis grave impacto ambiental e social por destrución do territorio e contaminación, efectos que son inasumibles, especialmente nun espazo rural e natural valioso.
A minería de terras raras constitúe unha das actividades mineiras más agresivas ambiental e socialmente, e ten un efecto devastador sobre o territorio.
En primeiro lugar, os óxidos das terras raras están presentes nunhas concentracións moi baixas no mineral que os contén, e ademais non poden extraerse na súa totalidade. Só unha parte do mineral presente (entre o 25%e o 75%) pode ser utilizado; o mineral utilizable só contén unha pequena parte (entre un 0,10% e un 0,60%) de óxidos extraíbles, e na extracción só pode aproveitarse unha parte (entre un 60% e un 80%) dos óxidos presentes. Isto supón que por cada tonelada de mineral extraído e tratado obtéñense entre 50 g e 500 g de óxidos de terras raras.
Polo tanto, unha explotación economicamente rendible ten que procesar anualmente inxentes cantidades de rocha, e ten que poder facelo ao longo de varios anos. Isto implica que a mina ten que abranguer e destruír unha grande extensión de territorio. Pero ademais xera unha enorme cantidade de residuos de mineral, que teñen que ser retirados da zona activa da mina e depositados noutro lugar, chegando a duplicar a extensión de territorio directamente afectada.
En segundo lugar, o proceso de extracción dos óxidos de terras raras comporta tres operacións: a trituración-moenda do mineral, a obtención dunha solución concentrada mediante o lixiviado do mineral disgregado, e a extracción e separado final dos diferentes óxidos mediante o tratamento da solución concentrada con ácidos e disolventes orgánicos. Isto implica o emprego de enormes cantidades de produtos tóxicos e perigosos, cuxo destino final é unha balsa que se vai transformando nunha lagoa de grandes dimensións situada na propia mina, cuxo contido vaise filtrando, inevitablemente, ao subsolo.
En terceiro lugar, os minerais que conteñen os óxidos das terras raras soen conter tamén elementos radioactivos, como torio 232, radio 226 e potasio 40. Estes elementos están presentes no pó que se desprende da trituración e a moenda do mineral, na solución enriquecida obtida mediante lixiviado, no proceso de extracción final e separación dos óxidos, na solución residual do proceso, e no mineral residual non utilizado.
Unha mina de terras raras provoca a destrución, por simple e brutal desaparición física, dunha grande extensión de territorio; a degradación irreversible dunha extensión similar ocupada cos residuos sólidos da mina; a contaminación do aire, do solo, e das augas da contorna polas substancias radioactivas presentes; a contaminación do solo e das augas polo lixiviado da balsa da solución residual, e a degradación irreversible dunha extensa zona no contorno da mina nos aspectos ambiental, social, económico e cultural. E non existe medida correctora ningunha que poida evitar nin paliar eses efectos.
Efectos que son sempre inasumibles, pero especialmente nun espazo como a Serra do Galiñeiro, cuxos valores biolóxicos, xeolóxicos, paisaxísticos, sociais, socioeconómicos, etnográficos e arqueolóxicos fan que estea proxectada a súa declaración como Parque Natural por ampliación do Parque Natural do Monte Aloia.
Por todo isto, a Plataforma pola Defensa da Serra do Galiñeiro, ven de presentar alegación ao proxecto.
Dim lights Embed Embed this video on your site