Skip to content

IEM - Instituto de Estudos Miñoranos

Increase font size Decrease font size Default font size

Destacados

XEIRAS IEM 2018- TOMIÑO- Arquitectura militar histórica. Fortalezas. Xoves 19 de xullo ás 18:30h.

O vindeiro xoves 19 de xullo ás 18:30 h terá lugar a quinta xeira de verán polo concello de Tomiño, Arquitectura militar histórica. Fortalezas. dentro do programa das xeiras de verán 2018 do IEM, e coa colaboración deste concello, que será guiada por Antonio Soliño Troncoso.

HABERÁ DOUS INTÉRPRETES EN LINGUA DE SIGNOS PARA XORDOS.

O punto de encontro será no Pazo-Torre dos Correa. Goián:

https://drive.google.com/open?id=1vF-TpyWSLjdaaPzHo8R-rCtn6cDIYqsn&usp=sharing

 

AS XEIRAS DO IEM. VERÁN 2018

ARQUITECTURA MILITAR HISTÓRICA. FORTALEZAS DE GOIÁN

Guía

ANTONIO SOLIÑO TRONCOSO

O lugar foi considerado estratéxico dende o medievo e consecuentemente controlado por diversos señoríos e as distintas monarquías. En Goián levantouse a Torre dos Correa no século XIV, con xurisdición sobre a desaparecida Vila da Barca, inmediata a ela e ao río ata que se trasladou despois da guerra do XVII para o lugar que agora ocupa a parroquial na parte alta. O nome víñalle da embarcación utilizada para cruzar o río. Tamén en 1321 D. Denis, o rei poeta, concede foro a Vila Nova de Cerveira e fortifícaa. Tempo máis tarde, no XVII, durante a Guerra de Restauración, o exército portugués constrúe un complexo sistema militar, que recolle as innovacións incorporadas no trazado e fundación de fortalezas para contrarrestar os avances da balística, con base en Vila Nova e cabeza en Goián, unidas por unha ponte de barcas, ata que asinada a Paz de Lisboa, en 1668, a coroa española ordena levantar unha fortaleza pétrea de catro baluartes, a actual de San Lourenzo, como contrapunto ás edificacións militares do lado portugués presididas polo antigo castelo gótico.

Ao longo da xeira teremos ocasión de ver e comentar o Pazo-Torre dos Correa, o Castelo da Nosa Señora da Concepción, a Fortaleza de San Lourenzo, o Castelo medieval de Vila Nova de Cerveira, o antigo embarcadoiro da Vila da Barca no Miño e o inicio do Camiño da Nosa Señora do Norte en territorio galego. Tamén falaremos da Atalaia do Espírito Santo, do Forte de Lobelhe, do Facho, do Forte das Chagas e do Castelo de Medos intentando contextualizalos no seu tempo. Farémolo durante as tres horas que nos levará percorrer os 3,4 Km. dunha xeira circular de baixa dificultade. O punto de encontro é o Pazo-Torre dos Correa. Todo o traxecto será acompañado de intérprete de lingua de signos.

 

 

Está en:  Inicio Premio Nano Cambeiro
Skip to content
Presentamos alegacións ao proxecto de investigación do potencial mineiro en terras raras na Serra do Galiñeiro PDF Imprimir Correo-e

O IEM - Novas
Escrito por IEM   
Venres, 19 Outubro 2012 23:12
terras_raras_canteira

O proxecto de investigación ten por obxecto unha das actividades mineiras con máis grave impacto ambiental e social por destrución do territorio e contaminación, efectos que son inasumibles, especialmente nun espazo rural e natural valioso.
A minería de terras raras constitúe unha das actividades mineiras más agresivas ambiental e socialmente, e ten un efecto devastador sobre o territorio.
En primeiro lugar, os óxidos das terras raras están presentes nunhas concentracións moi baixas no mineral que os contén, e ademais non poden extraerse na súa totalidade. Só unha parte do mineral presente (entre o 25%e o 75%) pode ser utilizado; o mineral utilizable só contén unha pequena parte (entre un 0,10% e un 0,60%) de óxidos extraíbles, e na extracción só pode aproveitarse unha parte (entre un 60% e un 80%) dos óxidos presentes. Isto supón que por cada tonelada de mineral extraído e tratado obtéñense entre 50 g e 500 g de óxidos de terras raras.
Polo tanto, unha explotación economicamente rendible ten que procesar anualmente inxentes cantidades de rocha, e ten que poder facelo ao longo de varios anos. Isto implica que a mina ten que abranguer e destruír unha grande extensión de territorio. Pero ademais xera unha enorme cantidade de residuos de mineral, que teñen que ser retirados da zona activa da mina e depositados noutro lugar, chegando a duplicar a extensión de territorio directamente afectada.
En segundo lugar, o proceso de extracción dos óxidos de terras raras comporta tres operacións: a trituración-moenda do mineral, a obtención dunha solución concentrada mediante o lixiviado do mineral disgregado, e a extracción e separado final dos diferentes óxidos mediante o tratamento da solución concentrada con ácidos e disolventes orgánicos. Isto implica o emprego de enormes cantidades de produtos tóxicos e perigosos, cuxo destino final é unha balsa que se vai transformando nunha lagoa de grandes dimensións situada na propia mina, cuxo contido vaise filtrando, inevitablemente, ao subsolo.
En terceiro lugar, os minerais que conteñen os óxidos das terras raras soen conter tamén elementos radioactivos, como torio 232, radio 226 e potasio 40. Estes elementos están presentes no pó que se desprende da trituración e a moenda do mineral, na solución enriquecida obtida mediante lixiviado, no proceso de extracción final e separación dos óxidos, na solución residual do proceso, e no mineral residual non utilizado.
Unha mina de terras raras provoca a destrución, por simple e brutal desaparición física, dunha grande extensión de territorio; a degradación irreversible dunha extensión similar ocupada cos residuos sólidos da mina; a contaminación do aire, do solo, e das augas da contorna polas substancias radioactivas presentes; a contaminación do solo e das augas polo lixiviado da balsa da solución residual, e a degradación irreversible dunha extensa zona no contorno da mina nos aspectos ambiental, social, económico e cultural. E non existe medida correctora ningunha que poida evitar nin paliar eses efectos.
Efectos que son sempre inasumibles, pero especialmente nun espazo como a Serra do Galiñeiro, cuxos valores biolóxicos, xeolóxicos, paisaxísticos, sociais, socioeconómicos, etnográficos e arqueolóxicos fan que estea proxectada a súa declaración como Parque Natural por ampliación do Parque Natural do Monte Aloia.
Por todo isto, a Plataforma pola Defensa da Serra do Galiñeiro, ven de presentar alegación ao proxecto.
Dim lights Embed Embed this video on your site