Skip to content

IEM - Instituto de Estudos Miñoranos

Increase font size Decrease font size Default font size

Destacados

PROSPECCIÓN ARQUEOLÓXICA, DOCUMENTACIÓN E RESTAURACIÓN DOS PETRÓGLIFOS DE GARGAMALA (Mondariz, Pontevedra)

Este proxecto de prospección arqueolóxica, documentación e restauración dos petróglifos de Gargamala (Mondariz), promovido polo Servizo de Arqueoloxía da Dirección Xeral de Patrimonio Cultural da Consellería de Cultura e Turismo, será executado polo equipo técnico multidisciplinar do Instituto de Estudos Miñoráns (IEM) dirixido e coordinado polo historiador e arqueólogo Xosé Lois Vilar Pedreira e do que forman parte: María Dolores Álvarez Rey, Eloy Martínez Soto, Bruno Centelles García, Xilberte Manso de la Torre, José Antonio Viña Arias, Eduardo Méndez-Quintas, Andrea Serodio Domínguez, Manuel Ledo Bernárdez e Jesús Rodríguez Diéguez coa colaboración especial, nas tarefas de prospección, de Cándido Verde e José Álvarez Alonso (O Buraco).

Nos días 5 e 6 de outubro de 2018 un incendio arrasou 150 Ha das parroquias de Sabaxáns e Gargamala (Mondariz) que afectou a área nuclear dos petróglifos de Gargamala con distinto grao de incidencia (termoclastos, ennegrecemento da superficie, arrastes de depósitos sobre as superficies) e deixando unha paisaxe depauperada e a pracer dunha forte erosión da tona terrea.

O conxunto de petróglifos obxecto desta actuación sitúase entre os 400 e os 470 m.s.n.m.. A gran maioría deles ocupando a parte alta dos outeiros (GA 36030023-18-11), as valgadas entre eles no caso do Campado (GA 36030055-14-15-54), chans como Campo Redondo (GA 36030038) cun amplísimo dominio visual ,que chega á Serra do Galiñeiro, parello ó emprazamento dos petróglifos da Coutada (Taboexa, As Neves) ou As Portaxes no Monte Tetón (Tebra, Tomiño) tamén obxecto de prospección, estudo, posta en valor e musealización por parte do Instituto de Estudos Miñoráns.

Na zona de actuación destaca a presenza dun ulleiro aproveitado polos veciños para a traída de augas doméstica e na outra vertente hai varios muíños hidráulicos.
Estamos ó redor das coordenadas 545.686/4.679.970 
(datum: ETRS 1989, fuso 29).

Esta concentración de petróglifos atópase na parroquia de Gargamala, no concello de Mondariz, composta polas aldeas de Vedrelos e O Soutiño na zona meridional e A Rúa, Mourelle, Boente e O Barro. A parroquia está rodeada por Frades, Riofrío, Sabaxáns e Toutón como freguesías do mesmo concello e polo norte polas de Traspielas e Ventín do concello de Fornelos de Montes. Estamos no sur do Suído nun mundo de serra onde as aldeas escasean e foi zona tradicional de pastoreo que deixou pegadas etnográficas nos chozos, neveiras, cerres para o gado e nos foxos de lobo.
Estamos no val medio-alto do río Tea cara o que drenan os núcleos habitados de Gargamala. A zona noroeste do Castro Chouso, O Foxo do Lobo, A Chan de Cairón... botan as augas no río Barragán que desauga no río Oitavén ó pé do castro da Cidade (Calvos, Fornelos) na mesma presa das Eiras.


Está en:  Inicio Premio Victoriano Taibo Artigos Poema manuscrito de Victoriano Taibo.
Skip to content
Poema manuscrito de Victoriano Taibo. PDF Imprimir Correo-e

Premio Victoriano Taibo - Artigos
Escrito por IEM   
Luns, 24 Outubro 2011 18:55
vitoriano-taibo

O compañeiro do Instituto de Estudos Miñoranos, Antonio Valverde Alonso, máis coñecido, no Val, como Juan, fainos chegar este poema manuscrito de Victoriano Taibo. Ignacio Novás Piñas, fillo de Juan Novás Guillán a quen Taibo dedicou esta "Lembranza da tecedeira" agasallou a Juan, ou Antonio, con esta xoia.  O poema está asinado en Morgadáns o 15 de setembro de 1947. Foi publicado, co mesmo título, na revista Sonata Gallega II, no número extraordinario de 1949. en páxina non numerada. Posteriormente, en 1968, na revista El Museo de Pontevedra, nº 22, 1968, páxinas 127-130, co título lixeiramente alterado: "Lembranzas da Tecedeira".

Juan Novás Guillán, naceu no Grove en 1880 e morreu en Pontevedra en 1967. Foi considerado o Cronista desta cidade. Xosé Filgueira Valverde, a quen estaba moi unido persoal e politicamente (fixeron xuntos o camiño dende o Partido Galeguista pasando pola escisión da Dereita Galeguista ata a súa afiliación ao partido único da FET y de las JONS) pronunciou un discurso necrolóxico en abril de 1967, publicado no mesmo número da revista no que se recolle o poema de Taibo. Novás Guillén foi Inspector de Ensino Primario, posto ao que accedeu en 1944.

Sirva esta achega como adianto do acto de entrega do IV Premio de Poesía Victoriano Taibo-Entidade Local de Morgadáns que terá lugar o sábado 12 de novembro ás 19.30h. na Escola de Guillufe.

Prema aquí para descargar o manuscrito