Skip to content

IEM - Instituto de Estudos Miñoranos

Increase font size Decrease font size Default font size

Destacados

XEIRAS IEM 2018- TOMIÑO- Arquitectura militar histórica. Fortalezas. Xoves 19 de xullo ás 18:30h.

O vindeiro xoves 19 de xullo ás 18:30 h terá lugar a quinta xeira de verán polo concello de Tomiño, Arquitectura militar histórica. Fortalezas. dentro do programa das xeiras de verán 2018 do IEM, e coa colaboración deste concello, que será guiada por Antonio Soliño Troncoso.

HABERÁ DOUS INTÉRPRETES EN LINGUA DE SIGNOS PARA XORDOS.

O punto de encontro será no Pazo-Torre dos Correa. Goián:

https://drive.google.com/open?id=1vF-TpyWSLjdaaPzHo8R-rCtn6cDIYqsn&usp=sharing

 

AS XEIRAS DO IEM. VERÁN 2018

ARQUITECTURA MILITAR HISTÓRICA. FORTALEZAS DE GOIÁN

Guía

ANTONIO SOLIÑO TRONCOSO

O lugar foi considerado estratéxico dende o medievo e consecuentemente controlado por diversos señoríos e as distintas monarquías. En Goián levantouse a Torre dos Correa no século XIV, con xurisdición sobre a desaparecida Vila da Barca, inmediata a ela e ao río ata que se trasladou despois da guerra do XVII para o lugar que agora ocupa a parroquial na parte alta. O nome víñalle da embarcación utilizada para cruzar o río. Tamén en 1321 D. Denis, o rei poeta, concede foro a Vila Nova de Cerveira e fortifícaa. Tempo máis tarde, no XVII, durante a Guerra de Restauración, o exército portugués constrúe un complexo sistema militar, que recolle as innovacións incorporadas no trazado e fundación de fortalezas para contrarrestar os avances da balística, con base en Vila Nova e cabeza en Goián, unidas por unha ponte de barcas, ata que asinada a Paz de Lisboa, en 1668, a coroa española ordena levantar unha fortaleza pétrea de catro baluartes, a actual de San Lourenzo, como contrapunto ás edificacións militares do lado portugués presididas polo antigo castelo gótico.

Ao longo da xeira teremos ocasión de ver e comentar o Pazo-Torre dos Correa, o Castelo da Nosa Señora da Concepción, a Fortaleza de San Lourenzo, o Castelo medieval de Vila Nova de Cerveira, o antigo embarcadoiro da Vila da Barca no Miño e o inicio do Camiño da Nosa Señora do Norte en territorio galego. Tamén falaremos da Atalaia do Espírito Santo, do Forte de Lobelhe, do Facho, do Forte das Chagas e do Castelo de Medos intentando contextualizalos no seu tempo. Farémolo durante as tres horas que nos levará percorrer os 3,4 Km. dunha xeira circular de baixa dificultade. O punto de encontro é o Pazo-Torre dos Correa. Todo o traxecto será acompañado de intérprete de lingua de signos.

 

 

Está en:  Inicio Sala de exposicións Artigos Exposición Pinturas e gravados 1972-2009 de Armando Guerra
Skip to content
Exposición Pinturas e gravados 1972-2009 de Armando Guerra PDF Imprimir Correo-e

Sala exposicións - Sala Exposicions 2009 - 2016
Escrito por IEM   
Mércores, 14 Outubro 2009 01:00

O próximo venres 16 de outubro ás 20:30h inaugurarase unha nova exposición do pintor afincado no Val Miñor ARMANDO GUERRA baixo o rótulo "PINTURAS E GRAVADOS (1972-2009)" na Aula de Cultura "Ponte de Rosas" (avda. do Conde 10, baixo, Gondomar. A exposición poderase visitar entre o 16 de outubro e o 13 de novembro, nos días laborables entre as 19h e as 21 h.

É un grande pracer para nós, acoller aquí, na Aula de Cultura Ponte de Rosas e sede do IEM, esta excelente mostra do pintor e gravador Armando Guerra.

 

Pioneiro da abstracción galega e membro fundador do Colectivo Atlántica (1980), Armando desenvolveu, durante máis de corenta anos, un traballo continuo e coherente, do que se desprende unha fe cega nas posibilidades da pintura.

Ante a súa obra non debería confundirnos a frescura e luminosidade das cores vibrantes a través dos anos, nin as lixeiras transparencias que descobren as texturas e relevos da tea. Tampouco deberiamos xulgar apresuradamente a súa xeometría ondulante e orgánica na que se albisca unha afastada orixe figurativa, nin o inmediato do firme trazo, do xesto expresionista. Nada disto debería levarnos a erro, porque, baixo a aparencia dun lirismo exultante, agocha un intenso rigor construtivo, razoado paso a paso, froito dun intenso cara a cara coa pintura. Armando interésase polo proceso de construción. Pesa, mide, equilibra e compensa, coma se a obra temese ser colgada dunha única alcaiata central.

Porque ante unha obra deste artista, o espectador pode espir o proceso de traballo mentres indaga na superposición de capas e transparencias. Todo o tempo que necesitou a obra para realizarse, está aí, condensado sobre a tea, ante os nosos ollos.

Todas estas consideracións son válidas tanto para a pintura coma para o gravado, campo no cal Armando Guerra sobresae sen discusión. ¿Que podemos dicir?. Respectados críticos sinalárono como fundamental no devir do gravado galego en calquera das súas variantes e posibilidades. Buril, punta seca, verniz brando, augatinta, carborundum ou augaforte, os seus traballos cos ácidos e o tórculo condensan a expresividade máis desbordante coa meticulosidade e sabedoría do máis hábil artesán.

O que en principio foi rebeldía e ruptura converteuse en equilibrada intemporalidade e sereno clasicismo. Gocemos pois, sen máis, desta soberbia mostra coa que Armando Guerra nos agasalla.