Skip to content

IEM - Instituto de Estudos Miñoranos

Increase font size Decrease font size Default font size

Destacados

Laura Ramos Cuba gaña o XIº Premio de poesía VictorianoTaibo coa obra presentada baixo o título de A situación actual

O xurado do certame poético VictorianoTaibo que convoca o Concello de Gondomar en colaboración co Instituto de Estudos Miñoráns, integrado polos escritores e escritoras Iria Misa, Gonzalo Navaza, Miguel Anxo Mouriño, Marta Dacosta en nome do IEM e Rafa Vilar, gañador da Xª edición, resolveu que o libro gañador desta XIª edición era o presentado co título de A situación actual que, unha vez aberta a plica, resultou ser da autoría de Laura Ramos Cuba.

O xurado valorou que se trata dunha obra absolutamente contemporánea en que atopamos unha voz intimista moi forte. Unha voz dunha grande radicalidade, capaz de reflectir unha situación límite, unha crise emocional. Destaca a capacidade de poetizar o cotián con sinxeleza e fondura a un tempo. O xurado tamén salientou a unidade do libro, que mantén ao longo da lectura o pulso e o ritmo.

Laura Ramos Cuba, é unha moza burelá graduada en xornalismo e comunicación audiovisual pola Universidade de Santiago de Compostela. Este é o seu primeiro premio e, será, o seu primeiro libro publicado, co que o certame Victoriano Taibo ten a satisfacción de permitir que saia á luz esta voz actualísima que nos fala desde as súas propias coordenadas inseridas neste século XXI.

A entrega do premio será o día 17 de novembro nun acto que decorrerá no Auditorio Lois Tobío de Gondomar.

 

Está en:  Inicio Sala de exposicións Artigos Exposición Pinturas e gravados 1972-2009 de Armando Guerra
Skip to content
Exposición Pinturas e gravados 1972-2009 de Armando Guerra PDF Imprimir Correo-e

Sala exposicións - Sala Exposicions 2009 - 2016
Escrito por IEM   
Mércores, 14 Outubro 2009 01:00

O próximo venres 16 de outubro ás 20:30h inaugurarase unha nova exposición do pintor afincado no Val Miñor ARMANDO GUERRA baixo o rótulo "PINTURAS E GRAVADOS (1972-2009)" na Aula de Cultura "Ponte de Rosas" (avda. do Conde 10, baixo, Gondomar. A exposición poderase visitar entre o 16 de outubro e o 13 de novembro, nos días laborables entre as 19h e as 21 h.

É un grande pracer para nós, acoller aquí, na Aula de Cultura Ponte de Rosas e sede do IEM, esta excelente mostra do pintor e gravador Armando Guerra.

 

Pioneiro da abstracción galega e membro fundador do Colectivo Atlántica (1980), Armando desenvolveu, durante máis de corenta anos, un traballo continuo e coherente, do que se desprende unha fe cega nas posibilidades da pintura.

Ante a súa obra non debería confundirnos a frescura e luminosidade das cores vibrantes a través dos anos, nin as lixeiras transparencias que descobren as texturas e relevos da tea. Tampouco deberiamos xulgar apresuradamente a súa xeometría ondulante e orgánica na que se albisca unha afastada orixe figurativa, nin o inmediato do firme trazo, do xesto expresionista. Nada disto debería levarnos a erro, porque, baixo a aparencia dun lirismo exultante, agocha un intenso rigor construtivo, razoado paso a paso, froito dun intenso cara a cara coa pintura. Armando interésase polo proceso de construción. Pesa, mide, equilibra e compensa, coma se a obra temese ser colgada dunha única alcaiata central.

Porque ante unha obra deste artista, o espectador pode espir o proceso de traballo mentres indaga na superposición de capas e transparencias. Todo o tempo que necesitou a obra para realizarse, está aí, condensado sobre a tea, ante os nosos ollos.

Todas estas consideracións son válidas tanto para a pintura coma para o gravado, campo no cal Armando Guerra sobresae sen discusión. ¿Que podemos dicir?. Respectados críticos sinalárono como fundamental no devir do gravado galego en calquera das súas variantes e posibilidades. Buril, punta seca, verniz brando, augatinta, carborundum ou augaforte, os seus traballos cos ácidos e o tórculo condensan a expresividade máis desbordante coa meticulosidade e sabedoría do máis hábil artesán.

O que en principio foi rebeldía e ruptura converteuse en equilibrada intemporalidade e sereno clasicismo. Gocemos pois, sen máis, desta soberbia mostra coa que Armando Guerra nos agasalla.