Skip to content

IEM - Instituto de Estudos Miñoranos

Increase font size Decrease font size Default font size

Destacados

XEIRAS IEM 2018- NIGRÁN- Ao son das campás de Parada. II Certame de Campás e Campaneiros. Martes 17 de xullo ás 18:30h.

O vindeiro martes 17 de xullo ás 18:30h terá lugar a cuarta xeira de verán polo concello de Nigrán (Parada) Ao son das campás de Parada. II Certame de Campás e Campaneiros, dentro do programa das xeiras de verán 2018 do IEM, e coa colaboración deste concello, que será guiada por Anxo Rodríguez Lemos.

O punto de encontro será na Igrexa de Santiago de Parada de Miñor:

HABERÁ DOUS INTÉRPRETES EN LINGUA DE SIGNOS PARA XORDOS.

Rosalía de Castro choraba co seu maxín, plasmado na súa obra Cantares Gallegos, as nostálxicas campás de Bastavales que atronaban co seu tocar o ceo do Val da Maía. Eran as campás un dos elementos sonoros que cada un levaba consigo no seu pensar xunto ás cantigas e pezas musicais aprendidas dende a nenez, rexedoras dun mundo daquela sen a sofisticada tecnoloxía actual pero ben regulado por un tocar encargado de marcar as horas de traballo, anunciar nacementos, casamentos, mortes, festas ou quizáis afastar as temerosas treboadas da comunidade. Modernas maquinarias a base de mazos electrónicos substitúen, aos poucos nas nosas parroquiais, ás mans daquelas persoas encargadas de facer falar as campás. Seguindo ás xornadas iniciadas no ano 2007 pola Asociación Cultural Os Chichisos de Pontevedra, o Instituto de Estudos Miñoráns iniciou en 2015 un certame na vila de Baiona chamado a continuar polas igrexas do Val de Miñor co fin de recoller, da man dos seus campaneiros, aqueles toques antigos en vías de desaparecer para sempre. Este ano serán dúas as campás, do século XIX e XX, as que, dende a igrexa parroquial de Santiago de Parada de Miñor, serán tocadas por Esther Nande Figueroa, sancristana e campaneira do lugar do Sobreiro, a partir das 18:30 na cuarta xeira do IEM.

Está en:  Inicio X aniversario É tempo de cogomelos
Skip to content
É tempo de cogomelos PDF Imprimir Correo-e

O IEM - Novas
Martes, 23 Outubro 2012 18:57
DSC09774
DSC09775
DSC09778
  • Anterior
  • 1 of 3
  • Seguinte

Xa chegou o outono e con el as choivas tan desexadas. A auga que comeza a encher os regatos e os ríos, baixa xa polos camiños e corredoiras e molla os lameiros e os campos onde comezan a aparecer os cogomelos e fungos, como se fosen habitantes subterráneos que estiveron agochados nas profundidades agardando pola humidade que os fai renacer. Como nos contos infantís, as casiñas dos trasnos aparecen cheas de cores e formas e, moitas veces, o trasno non se ve pero a imaxinación lévanos a imaxinalo habitando un fermoso choupín, zarrote ou cogordo (que todo é o mesmo) que se vai abrindo como un parachoivas máxico. As lesmas e babosas alédanse pois estas casiñas dos trasnos son un gorentoso alimento que devoran paseniñamente ata rematar con elas.
Nos que gustamos de pasear e gozar da paisaxe e da contorna miñorá, tamén nos aledamos pola chegada do tempo dos cogomelos e saímos aos campos na procura dos máis coñecidos e que sabemos de certo que son comestibles.


Queremos convidar a todo o mundo que sae na procura dos cogomelos, e non é moi coñecedor ou especialista, a seguir unhas mínimas normas de seguridade e de prevención , polo noso propio ben e polo da propia natureza que nos dá esta regalía de produtos naturais, cada vez máis buscados.
. 1- Saír con alguén que coñeza as distintas especies e teña experiencia contrastada, para irse iniciando dun xeito ordenado no mundo dos cogomelos.
. 2- Facerse cunha boa guía ilustrada, preferentemente con fotos, para coñecer aspectos básicos que nos van servir de axuda.
. 3- Saír ao monte coa idea de aprender e coñecer, valorar e respectar, non converténdonos en depredadores e esquilmadores de especies. Colleremos só os que vaiamos consumir e coñezamos con certeza.
.4- Non destruír, pisar, romper aqueles que non coñecemos ou non nos gustan. Cada especie ten a súa función no equilibrio natural do monte ou o lugar no que nace, e debemos respectalas.
.5- Cortar cunha navalla o talo ou pé. Non arrincar as especies, é moi importante para a pervivencia dos cogomelos e poder recoller en anos sucesivos no mesmo lugar outros exemplares.
.6- Levar unha cesta de vimbio ou salgueiro, para que os cogomelos non se deterioren, respiren e se conserven ben ata chegar a casa.
.7- Gozar do paseo e non estragar o medio. Deixar algo para outro día e coller só o que vaiamos comer.
.8- Se se ten cámara de fotos, facer fotos, serán una boa lembranza e unha axuda para seguir aprendendo despois na casa, analizando e comparando, vendo guías e informacións de páxinas web especializadas.
.9- Ante a dúbida, non coller un exemplar do que non estamos absolutamente seguros de que é comestible.É preferible deixalo no monte que sufrir as consecuencias dun erro de identificación que pode ser mortal.
10. Compartir con amigos a saída e, por suposto, a preparación dos cogomelos. Comelos en compañía e compartir receitas é unha máis das satisfaccións que nos pode dar o tempo dos cogomelos.
Tentaremos facer unha saída común para compartir experiencias e aprender algo máis sobre os cogomelos. Hai moitas historias e contos, que forman parte da nosa cultura, na que os cogomelos son os protagonistas . Estade atentos á páxina do IEM na que iremos informando. Polo de agora, a gozar do outono e do tempo dos cogomelos .